پلی‌استیشن4، پدیده نامرئی سونی پلی‌استیشن4، پدیده نامرئی سونی

 

پردازنده گرافیکی
تا لحظه نگارش این مطلب معماری پردازنده گرافیکی مشخص نشده‌ است. اما دو احتمال وجود دارد: یکی معماری فعلی AMD یعنی GCN یا Graphics Core Next (محصولات سری Radeon HD 7000 بر اساس این معماری ساخته و عرضه شدند) و دیگری نسخه جدیدتر همین معماری. آن‌چه که می‌توان گفت این است که
سیاست‌‌گذاری‌های AMD درخصوص فناوری برای اواخر سال ۲۰۱۳ براساس معماری GCN
ترسیم شده‌است. پس می‌توان حدس زد که معماری پردازنده گرافیکی سونی نیز با کارت‌های سری Radeon 7000 اشتراکات زیادی داشته باشد، البته با برخی بهینه‌سازی‌ها و تنظیمات سفارشی.
سونی می‌گوید GPU کنسول جدیدش ۱۸ واحد
محاسباتی دارد. با فرض این‌که این واحدهای محاسباتی شبیه همان‌هایی باشند
که در کارت‌های سری Radeon 7000 دیده‌ایم، هر واحد از ۶۴ پردازنده استریم
(stream processor)، چهار پردازنده texture stream و یک واحد خروجی رندر
(ROP) تشکیل شده ‌است. پس در یک GPU با ۱۸ واحد محاسباتی ۱۱۵۲ پردازنده
استریم، ۷۲ واحد پردازش بافت و ۱۸ عدد ROP خواهید داشت. چنین توان بالایی
را نمی‌توان با هیچ‌یک از تراشه‌های فعلی AMD که برای کامپیوترهای شخصی
طراحی شده‌اند، مقایسه کرد. باتوجه به سرعت محاسباتی ۱.۸ ترافلاپی این
پردازنده گرافیکی می‌توان گفت که عملکردش بهتر از AMD RadeonHD 7850 است.

با این‌که آخرین نسل کنسول‌های بازی توانستند به لحاظ کارایی گرافیکی در
برابر کامپیوترهای شخصی زمان خود بایستند و حتی گاه آن‌ها را پشت سر
بگذارند، اما PS4 به نسبت زمان خود چنین نیست. پردازنده گرافیکی ۷۸۵۰ (با
فرض این‌‌که در PS4 به‌کار گرفته شده‌باشد) عملکرد بسیار خوبی دارد؛ اما
باز هم حتی در مقایسه با پردازنده‌های گرافیکی فعلی، در رده‌های بالاتر از
متوسط قرار می‌گیرد و با قیمتی در حدود ۱۷۰ دلار به‌فروش می‌رسد. این ‌را
برای مثال مقایسه کنید با Radeon HD 7970 که تقریباً ۳۰درصد سریع‌تر از
۷۸۵۰ است و البته در عوض قیمتش ۴۰۰ دلار است. پس کار سونی منطقی است. یعنی
از حدود ۳۰ درصد کارایی بیشتر صرف‌نظر و در عوض ۶۰ درصد کمتر بابت تراشه
گرافیکی پرداخت کرده‌ است.

تصاویری که سامانه گرافیکی PS4 روی تلویزیون‌های ۱۰۸۰p و حتی تلویزیون‌های سه‌بعدی ارائه می‌دهد، در مقایسه با
خود تراشه Radeon HD 7850 واقعاً شگفت‌انگیز است؛ زیرا توسعه‌دهندگان
بازی‌های کامپیوتری موتورهای بازی و خود بازی‌ها را طوری طراحی می‌کنند که
از قدرت سخت‌افزارهای کنسول بیشترین استفاده را ببرند. علاوه بر این، خود
پردازنده‌های گرافیکی نیز در مقایسه با سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ بسیار پیشرفت
کرده‌اند و عملکردشان در انجام برخی وظایف رشد چشمگیری داشته ‌است. در
نتیجه عملکرد جی‌پی یوهای مدرن در نورپردازی و ایجاد جلوه‌های ظریف بسیار
بهتر شده ‌است. علاوه بر این، جی‌پی‌یوهای جدیدتر می‌توانند بخش قابل‌
توجهی از وظایف سنگین را از روی دوش CPU بردارند. فراموش نکنید که وقتی PS3
و اکس‌باکس۳۶۰ عرضه شدند، هنوز از فناوری‌های CUDA و OpenCL (با OpenGL اشتباه نشود) خبری نبود.

 

حافظه رم
درباره حافظه رم PS4 لازم است دو چیز را بدانیم: حافظه‌ رم دستگاه هم بسیار و هم
سریع است. سونی در به‌کارگیری حافظه رم دست و دل‌بازی زیادی به خرج داده ‌است.

پلی‌استیشن ۴، ۸ گیگابایت حافظه رم GDDR5 دارد. حافظه‌های رم GDDR5 (به‌راحتی حافظه‌های DDR3 دسکتاپ‌ها و لپ‌تاپ‌های امروزی‌ را پشت سر می‌گذارند) معمولاً فقط در کارت‌های گرافیکی کاربرد دارند و در بیشتر موارد
به یک یا دو گیگابایت محدود هستند. کنسول قبلی یعنی PS3 حافظه رم ۵۱۲ مگابایتی داشت که این مقدار نیز دو نیم شده ‌بود: ۲۵۶ مگابایت برای حافظه سیستم و ۲۵۶ مگابایت برای حافظه گرافیکی کنار گذاشته شده‌ بود. در PS4 حافظه سیستم و حافظه گرافیکی یکپارچه با هم تلفیق شده‌اند و از این‌رو یک حافظه رم یکپارچه داریم. طراحان سونی فرض را بر این گرفته‌اند که (باتوجه به حافظه رم فراوان) نه پردازنده مرکزی در مضیقه قرار خواهد گرفت و نه پردازنده گرافیکی و در نتیجه لازم نیست حافظه رم را میان این‌دو تقسیم کرد.
با این‌حال، شایعاتی شنیده‌ایم مبنی بر این‌که پردازنده گرافیکی حداکثر به ۲ گیگابایت از این حافظه دسترسی خواهد داشت.
در هر صورت، برخورداری از چنین حافظه‌ فراخی قیمت کنسول را به سهم خود اندکی افزایش می‌دهد؛ اما درعوض دست بازی‌سازان را باز می‌گذارد تا کاراکترها و اجزای بازی را با جزئیات بیشتری طراحی کنند. علاوه بر این، ضمن پشتیبانی از تکنیک‌هایی همچون anti-aliasing تصاویر نیز به ‌نرمی به نمایش درمی‌آیند و اگر در آینده سروکله بازی‌های ۴K هم پیدا شود، خیال همه بابت مقدار حافظه موجود راحت است. حافظه رم ۸ گیگابایتی برای خود سیستم هم اهمیت زیادی دارد؛ زیرا زمان بارگذاری داده‌های میان بازی را کاهش داده و حتی به صفر می‌رساند.

علتش این است که دستگاه به سبب برخورداری از حافظه رم بیشتر داده‌های بیشتری را منتقل و بارگذاری می‌کند و در عین حال زمان دسترسی به هارددیسک یا دیسک نوری را کاهش می‌دهد. با توجه به این‌که طراحان بازی سال‌ها است به حافظه
۵۱۲ مگابایتی کنسول‌های پیشین عادت کرده‌اند، مدتی طول خواهد کشید تا از ثروت و ظرفیت هنگفت ۸ گیگابایتی که به‌تازگی عایدشان شده آن‌طور که شاید و باید سود ببرند؛ اما کم‌کم خود را با آن تطبیق خواهند داد. با همه مزیت‌هایی که گفته شد، می‌بینیم که پرداخت هزینه بیشتر بابت حافظه ۸ گیگابایتی جای دوری نمی‌رود!

 

تراشه ثانویه سفارشی
درباره جزئیات تراشه ثانویه سفارشی در پلی‌استیشن ۴ اطلاعات زیادی نداریم؛ اما می‌دانیم که این تراشه چطور می‌تواند در پشت صحنه فعال شود و بدون نیاز به CPU و GPU بخشی از بار کاری را به عهده بگیرد؛ از جمله: دانلود و
به‌روزکردن بازی‌ها و رمزنگاری و رمزگشایی (encoding و decoding) ویدیو.
سونی می‌خواست موارد فوق با سرعتی هرچه بیشتر انجام شوند و در نتیجه وجود
یک تراشه دوم می‌توانست خواسته آن‌ها را برآورده کند و با انجام کارهای جانبی و آزاد گذاشتن پردازنده مرکزی و پردازنده گرافیکی، از کاهش سرعت رندر بازی جلوگیری کند. از ماهیت این تراشه هنوز اطلاعاتی در دست نیست. اما
شاید یک تراشه مبتنی بر معماری ARM باشد که یکی از بهترین‌ گزینه‌ها است؛ زیرا کارایی تراشه‌های ARM در چنین مواردی عالی است.

رسانه‌های ذخیره‌سازی
از این حیث PS4 با PS3 تفاوت چندانی ندارد: یک درایو نوری بلوری و یک هارددیسک برای ذخیره‌‌سازی. سرعت اجرای درایو بلوری در دستگاه جدید ۶x است که از این نظر در مقایسه با سرعت ۲x کنسول PS3 سریع‌تر است و همین مورد
فرآیند نصب بازی‌ها را با سرعت بیشتری پیش می‌برد. اما درباره ظرفیت هارددیسک تا لحظه نگارش این مطلب اطلاعاتی منتشر نشده‌ بود. انتخاب دیسک نوری در کنار هارددیسک روی یک دستگاه بازی شاید بهترین تصمیم باشد. چون در
صورت استفاده از حافظه‌های SSD به‌جای هارددیسک قیمت دستگاه بسیار بالاتر
می‌ر‌فت و در مقابل مزیت محسوسی هم عاید کاربر نمی‌شد. در این مورد خاص، در
اختیارداشتن فضای کافی و وافی برای نصب و ذخیره بازی‌های متعدد، بیشتر از
بارگذاری فوق‌سریع بازی‌ها اهمیت دارد.
باتوجه به ساختار سخت‌افزاری PS4 به‌نظر می‌رسد، سیستم ذخیره‌سازی آن سازگار با رابط استاندارد SATA III
طراحی شده‌ باشد که در این‌صورت داده‌ها با سرعت ۶ گیگابیت در ثانیه منتقل می‌شوند. کنسول PS3 از رابط استاندارد SATA I با سرعت ۱.۵ گیگابیت در ثانیه پشتیبانی می‌کرد.

نتیجه آن‌که…
کنسول PS3 از بسیاری لحاظ آخرین و بهترین کنسول بازی ساخته‌شده براساس متدهای
قدیمی طراحی بود؛ سونی در PS3 از یک پردازنده سفارشی Cell که محصول مشترک
این شرکت و واحد سرگرمی‌های کامپیوتری سونی (Sony Computer Entertainment)
با آی‌بی‌ام و توشیبا بود، استفاده کرد و امیدوار بود توسعه‌دهندگانی که وقت و همت کافی دارند با بهره‌گیری از سخت‌افزارهای خاص و سفارشی دستگاه، بازی‌ها و تصاویری هرچه بهتر از آن استخراج کنند.

سونی همچنین برخی از گران‌قیمت‌ترین قطعه‌های آن روزها را در کنسولش جاسازی کرد؛ تا هم به مدد گرافیک خیره‌کننده آن مشتریان بیشتری را جذب کند و هم بر دوران خدمت و دوام PS3 در دنیای بازی‌های کامپیوتری بیافزاید. در مقابل، PS4 (و طبق شایعات منتشرشده اکس‌باکس بعدی مایکروسافت) نماد و نمود پیشرفت‌های جاری دوران خود هستند. این‌بار سونی به‌جای یک پردازنده سفارشی، پردازنده‌های (هرچند بهینه‌شده AMD اما) مشابه با آن‌چه که در کامپیوترهای شخصی استفاده می‌شوند را به‌کار گرفته ‌است. همچنین به‌جای استفاده از بهترین تراشه روز در نوع خود، این‌بار از تراشه‌های مدرن اما در رده متوسط سود برده ‌است. طراحان سونی با نگرشی منطقی و واقع‌گرایانه کوشیده‌اند بین قیمت و کارایی دستگاه تناسب خوبی برقرار کنند و به‌نظر می‌رسد در این‌ راه موفق بوده‌اند.

منبع : http://www.shabakeh-mag.com/article.aspx?id=1007864

فناوری اطلاعات

آرشیو

جدید ترین مرورگر مایکروسافت

جدید ترین مرورگر مایکروسافت جدید ترین مرورگر مایکروسافت کدام است؟ از آنجا که مرورگر مایکروسافت اج به تازگی معرفی شده، احتمال بروز مشکلات مختلف هم...