هميشه لازم نیست نقش سنگ صبور بودن را بازی کنيد‎
خانه / روانشناسی / مشاوره خانواده / همیشه لازم نیست نقش سنگ صبور بودن را بازی کنید‎

همیشه لازم نیست نقش سنگ صبور بودن را بازی کنید‎

داشتن صبر وحوصله, سنگ صبور بودن, صبر زیاد

داشتن صبر وحوصله, سنگ صبور بودن, صبر زیاد

داشتن صبر وحوصله, سنگ صبور بودن

در این مطلب از ابرتازه ها درباره سنگ صبور بودن توضیحاتی را بیان می نماییم. برای بهره بردن از این مطلب ما را همراهی نمایید.

آیا شما تاکنون نقش سنگ صبور کسی را داشته اید؟ اصلا هرگز پای درد و دل دوست و آشنا می‌نشینید؟ اگر پاسختان مثبت است، بد نیست به این پرسش هم جواب دهید که در این شرایط چگونه واکنش نشان می‌دهید و برای کمک با فردی که با شما درد دل می‌کند چه می‌کنید؟ فقط شنونده هستید؟ شاید باور نکنید اما خیلی از ما در مواجهه با درد دل‌های دیگران رفتاری احساسی پیش میگیریم که گاهی به ضرر فرد مقابل و حتی خودمان تمام می‌شود.

ممکن است برخی از افراد که همواره ناراحتی دارند، سراغ شما بیایند و همیشه کلی درد دل داشته باشند و تا چشمشان به شما می‌افتد، شروع به درد دل کنند و حتی در این بین گاهی یادشان برود حالی هم از شما بپرسند تا جایی که بعد از هر دیدار با این فرد از انرژی و شادی خالی شوید.اگر شما هم چنین افرادی می‌شناسید و از دستشان خسته شده اید، باید بدانید اصلا لازم نیست همیشه نقش سنگ صبور را بازی کنید و زندگی تان را با گوش دادن به درد و دل‌های تمام نشدنی این فرد به کام خودتان تلخ کنید اما چگونه؟

دفعه بعد که دوستتان شروع به درد دل کرد خیلی دوستانه و مودبانه از او بپرسید چه کمکی از دست شما برای حل مشکلش بر می‌آید؟ احتمالا اگر کمکی از دست شما بر آید، دوستتان خواهد گفت و شما با توجه به توانتان به او بگویید که می‌توانید به او کمک کنید یا نه.

اگر هم دوستتان گفت کاری از دست شما بر نمی آید، در واقع، به طور غیر مستقیم متوجه خواهد شد که شما تمایلی به ادامه این بحث ندارید اما اگر باز هم شروع به دردودل کرد، شما هم مانند خودش عمل کنید یعنی شما پیش دستی کنید و این بار شما دردودل کنید و به او اجازه دردودل ندهید. شاید به این ترتیب دوستتان متوجه شود شما هم مشکلات و سختی‌های خود را در زندگی دارید.

شاید بگویید دلتان نمی آید این کار را انجام دهید و ترجیح می‌دهید همچنان تا ابد سنگ صبورهمیشگی این دوستتان بمانید، اما واقعیت این است که با چنین تصمیمی در واقع در حق خودتان ظلم می‌کنید چرا که شما می‌توانید به این فرد کمکی کنید و با گوش دادن دائمی به این دردودل‌ها در واقع مدام خود را در معرض انرژی منفی قرار می‌دهید و این کار به مرور می‌تواند باعث نا امیدی، بدبینی و بی حوصلگی شما شود. بهتر است این فرد از کمک یک مشاور یا روان شناس برای حل مشکلات خود بهره بگیرید. شما حق دارید زندگی شاد و آرامی داشته باشید. البته اصلا بد نیست گاهی به دردودل یک دوست یا آشنا گوش دهید اما اگر این دردودل‌ها همیشگی باشد اصلا به سود شما نخواهد بود و البته دوستتان هم نفعی نمی برد.

نسخه نپیچید

همکارتان در حالی که به شدت از دست رئیستان عصبانی است پیش شما می‌آید و شروع به بدگویی از رئیستان می‌کند و شما هم با او همراه می‌شوید و در حالی که به او حق می‌دهید عصبانی و ناراحت باشد، شروع به بدگویی از رئیستان می‌کنید تا او را آرام کنید.اگر شما چنین رفتاری را در این شرایط در پیش می‌گیرید، باید بگوییم رفتارتان درست نیست و شما ناخواسته نه تنها ممکن است به شرایط بد و سوءتفاهم‌های همکارتان دامن بزنید بلکه ممکن است خودتان هم وارد بازی ای شوید که شاید به ضررتان تمام شود.متاسفانه گاهی دردودل‌ها بوی بدگویی به خود می‌گیرد و بهترین گزینه این است که در این شرایط شما شریک بدگویی‌ها نشوید.

اما رفتار درست چیست؟ اگر احساس کردید در دل طرف مقابل بیشتر رنگ و بوی بدگویی دارد، بهتر است شما تنها به صحبت‌های او گوش بدهید اما او را تایید یا رد نکنید.تنها کافی است نشان دهید به حرف‌های او گوش می‌دهید و احساسات او را درک می‌کنید اما نیازی نیست در مورد رفتار رئیس یا همکارتان قضاوت داشته باشید، در واقع تنها کافی است با او همدلی داشته باشید.

گوش دادن نیاز به مهارت دارد

وقتی پای درد و دل به میان می‌آید سه واژه «همدلی»، «همدردی» و «همزبانی» معنا پیدا می‌کند. همدلی در واقع یک مهارت است، مهارتی که شامل درک احساسات طرف مقابل می‌شود اما بدون قضاوت، تایید و یا رد، در واقع در همدلی نیازی نیست ما نظری درباره صحبت‌های طرف مقابل بدهیم.

اما همراهی همان طور که از خود واژه اش مشخص است به معنای این است اگر کمکی از دستمان بر می‌آید برای فرد انجام دهیم.همدردی هم وقتی معنا پیدا می‌کند که برای کسی رنجش و ناراحتی پیش آمده و نیاز به همدردی دارد. به طور مثال فرض کنید همکارتان فرزند بیماری دارد و رئیس تان به او مرخصی نمی دهد و می‌گوید باید اول کارش را تمام کند. اگر شما قبول کنید به جای او سرکار بمانید و کارهایش را انجام دهید با او همدردی کرده اید و یا اگر قبول کنید با او فرزندش را نزد پزشک ببرید با او همراهی کرده اید.

منبع: روزنامه آرمان امروز

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن تبلیغ