شعر باشد که میز گوشه‌ی می‌خانه‌ای شوی از حسین جنتی اشعار زیبای حسین جنتی روزی به یک درخت جوان گفت کُنده‌ای باشد که میز گوشه‌ی می‌خانه‌ای شوی تا از غمِ زمانه بیابی فراغِ بال ای کاشکی نشیمنِ پیمانه‌ای شوی یا این‌که از تو، کاسه ی «تاری» در آورند شورآفرینِ مطربِ دیوانه‌ای شوی یا صندوقی کنند